(( ۱۵۹))

برای خواندن (( اسلام در سایه شمشیر 1 )) اینجا کلیک کنید

داستانهایی که در کتابها در این باب نقل کرده اند شگفت انگیز است (( گویند زمانی که ایران به دست اعراب تصرف شد عربی در بین غنائم پاره ای یاقوت یافت در غایت جودت و نفاست و آن را نمی شناخت . دیگری به او رسید که قیمت آن یاقوت را می دانست . آن را به هزار درم بخرید . شخصی به حال او واقف گشت و گقت: آن یاقوت را چرا ارزان فروختی؟ او گفت اگر بدانستمی که بیش از هزار درم هست در بهای آن بیشتر می طلبیدم.

دیگری را زر سرخ بدست آمد در میان لشکر ندا می کرد صفرا را به بیضا که می خرد؟ و گمان او آن بود که نقره از زر بهتر است . و همچنین جماعتی از ایشان انبانی پر از کافور یافتند پنداشتند که نمک است قدری در دیگ ریختند طعم تلخ شد و اثر نمک پدید نیامد خواستند که آن انبان را بریزند. شخصی بدانست که آن کافور است و از ایشان آن را به کرباس  دودرم بخرید ))اما وحشی طبعی و تند خویی فاتحان و رفتار مسخره آمیز و دیوانه وار آنان وقتی بیشتر معلوم گشت که کشور فتح شده را بدست گرفتند .

 می نویسند : اعرابی را بر ولایتی والی کردند جهودان را که در آن ناحیه بودند گرد آوردند و از آنان درباره ی مسیح پرسیدند . گفت او را کشتیم و به دار زدیم . گفت آن خونبهای او را نیز بپرداختید ؟ گفتند نه. گفت به خدا سوگند که از اینجا بیرون نروید تا خونبهای او را بپردازید . ابوالعاج بر حوالی بصره والی بود مردی را از ترسایان نزد او آوردند پرسید نام تو چیست ؟ مرد گفت (( بنداد شهر بنداد )) گفت سه نام داری و جزیه ی یک تن می پردازی ؟ پس فرمان داد تا به زور جزیه ی سه تن از او بستانند .خسرو در جایی می گوید (( آنگاه گواه فرومایگی و پستی همت آنان همین بس که آنها با جانوران گزنده و مرغان آواره و در جای و مقامی برابرند . فرزندان خود را از راه بی نهایی و نیازمندی می کشند و یکدیگر را بر اثر گرسنگی و درماندگی می خورند . از خوردنی ها و پوشیدنیها و لذتها و کامرانیهای این جهان بی بهره اند . بهترین خوراکی که در منعمانشان می توانند بدست آورد گوشت شتر است که بسیاری از درندگان و حیوانات آن را از بیم دچار شدند به بیماریها و به سبب ناگواری و سنگینی نمی خورند )) منبع : دو قرن سکوت  (( عبدالحسین زرین کوب ))