متشکرم از کامنتهای زیبای شما که از من خواستید یک بار دیگر زخم های دل خودم را بازگو کنم . در واقع همین زخم ها بود که به من آموخت که چیزی بالاتر از عشق هم هست:

و آن دوست داشتن است بله دوست داشتن مرهمیست بر روی زخم عشق.

چون عشق یک فریب بزرگ و سرشار از ریا و دورنگی ایست و دوست داشتن یک صداقت راستین و صمیمی و بی انتها و مطلق.

عشق یک جوشش کور است و پیوندی از سر نابینایی . اما دوست داشتن پیوندی خودآگاه و از روی بصیرت روشن و زلال .

عشق در دل های شما غالب و شکل و رنگی  تقریبا" مشابه دارد . اما  دوست داشتن در هر روحی جلوه خاص خودش را دارد .  دوست داشتن از روح رنگ می گیرد می توان گفت به شماره هر روحی دوست داشتن هم هست .

عشق طوفانی و متلاطم و بقلبون صفت است . اما دوست داشتن آرام و استوار و پر وقار و سرشار از نجابت است.

عشق اگر به دوری بانجامد ضعیف می شود و اگر تماس دوام یابد به ابتذال می کشد . اما دوست داشتن گذر فصلها و سالها بر آن اثر نمی گذارد و با این حالات نا آشناست.

عشق جنون است و جنون چیزی جز خرابی و پریشانی نیست . اما دوست داشتن در اوج معراجش از سر حد عقل و درک فراتر می رود و روح را با خود به قعله اشراق می برد.

عشق زیبائی های دلخواه را در معشوق میآفریند و دوست داشتن زیبائی های دلخواه را در (( دوست )) می بیند و می یابد .

   عشق در دریا غرق شدن است و دوست داشتن در دریا شنا کردن است .

                                                                           (( دکتر علی شریعتی ))

عشق همواره با شک آلوده است و دوست داشتن سراپا یقین است و شک ناپذیر.

آری که دوست داشتن از عشق برتر است و من هرگز خود را تا سطح بلندترین قله

 عشق های بلند پائین نخواهم آورد.

نظرات شما را خواهم خواند.